De dood in ontwikkeling en op maat!

12 november 2020 13:27

De Franse historicus Philippe Ariès sprak al over de vijf opeenvolgende houdingen ten opzichte van de dood: de Getemde Dood, de Eigen Dood, de Gestadige Dood, de Dood van de Ander en de Omgekeerde Dood. Tegenwoordig hebben we het over de theatrale dood. Persoonlijk, emotievol en bewust beleven. Maar hebben we het nu juist over de Grote Dood of de Kleine Dood?

Er wordt zoveel geschreven over de dood. Het programma Over Mijn Lijk, magazines als Never Ending Love, documentaires als Last Days; de dood is niet meer weg te denken uit onze maatschappij. Els Borst kwam in 2002 met een lancerende wet die euthanasie onder strikte voorwaarden niet meer strafbaar stelt. Hebben ontwikkelingen als deze de dood weer naderbij en gewoner gemaakt, of zorgt dit er juist voor dat de dood weer verder van ons af komt te staan?

Door de secularisatie worden rituelen heilig en erfgoed, worden rituelen in een ander jasje gestoken en ontstaan er nieuwe rituelen. Tevens zorgt de samensmelting van culturen voor eigentijdse uitvaartaspecten die verbonden zijn met andere geloofsgemeenschappen. Niet te vergeten blijven we een stukje nuchter Nederland. Hoewel er ongelooflijk veel mogelijk is binnen het vormgeven van een uitvaart, blijft de verbondenheid met elkaar en met de overledene de basis voor de rituele creativiteit die terugkomt in het loslaten van de overledene. Niet te vergeten is onze psychische basisbehoefte bij de dood het fysiek en psychisch gesteund worden.

Het niet alleen voelen, ook al ben je wel alleen.

Door alle eeuwenoude tradities is er een verwachtingspatroon ontstaan rondom uitvaarten die ons houvast geven. Echter is er een prachtige trend rondom personalisering van het afscheid zichtbaar. Hierbij staan de wensen van de overledene centraal, evenals hoe de nabestaanden hem of haar hebben gekend. In dienst van het rouwen. Uiteindelijk zijn uitvaarten net zo divers als het verschil tussen de mensen uit de samenleving. Een prachtige combinatie van tradities en personalisering.

Uitvaartbegeleiders mogen nabestaanden in deze complexe en intieme periode bijstaan. Een vak dat veel vergt en misschien wel te omschrijven is als een levensstijl. Maar vooral een professie wat in geen woorden te beschrijven is. Logistieke taken, emotionele zaken, het ondersteunen bij een levensevenement vanuit puurheid en natuurlijke terughoudendheid. Durf jij jezelf uit te dagen?

Terug naar overzicht