Levenslang leren in de uitvaartbranche

26 februari 2018 12:40

Ooit een jongetje in het kringgesprek het antwoord horen geven op de vraag wat hij later wil worden: ‘uitvaartbegeleider, Juf’? Het arme kind zou waarschijnlijk meteen een aantekening in het kinddossier krijgen en misschien wel voor de rest van zijn schoolcarrière het rugzakje toebedeeld krijgen ‘dat hij aanleg voor somberheid heeft en goed in de gaten moet worden gehouden.’ In het kringgesprek op de school van Juf Anke van de hitserie de Luizenmoeder, zou ze iets gezegd kunnen hebben tegen de andere kinderen: ‘dat vinden wij samen allemaal heel bijzonder hè kinderen?’ Je kunt er dan ook wel vanuit gaan dat het jongetje waarschijnlijk via een omweg in de uitvaartbranche terecht komt via een traject van een leven lang leren. Maar als hij dan eenmaal uitvaartbegeleider is geworden, dan stopt het leren niet.

Carrièreswitch

Werken in de uitvaartbranche is niet iets dat vanzelfsprekend in ons toekomstbeeld zit. Het is een bijzonder beroep. Voor de meeste toetreders tot onze beroepsgroep is sprake van een vorm van carrièreswitch, vanuit een heroriëntatie op het eigen leven en werk, waarin je meestal iets zinvols of mensgerichts wilt doen.
Het kan een maatschappelijk werkster zijn die vaak geconfronteerd wordt met verdriet of niet goed verwerkte rouw. Of een bij een reorganisatie weggesaneerde werknemer die na de stressgevende ratrace op de apenrots beseft dat hij iets zinvols met zijn verdere beroepsleven wil doen. Of iemand met gewoon de motivatie vanuit de beelden en ervaringen met uitvaarten, die zijn vastgehaakt in het geheugen, en waarbij je ziet en denkt: kan dat niet anders, beter, persoonlijker?

Een leven lang leren

Wat iemands overwegingen ook zijn om een beroep in de uitvaartbranche te kiezen, het is een keuze die nooit af is als het gaat om je professionaliteit en het verlenen van de juiste dienstverlening. Juist in het werk rondom de dood is een levenlang leren een vanzelfsprekende activiteit.
Een vervolgopleiding of een aanvullende module om je vakkennis up-to-date te houden zal altijd bijdragen aan je effectiviteit als uitvaartbegeleider.
Want de samenleving is altijd onderhevig aan veranderende trends en regels. Daar alleen al werkende achter komen, vergroot de kans op missers in de uitvoering van je beroep waarin je het altijd in één keer goed moet doen.

Maatwerk

De babyboomgeneratie die nu aan het vergrijzen is, heeft bijvoorbeeld andere eisen en verwachtingen dan de meer traditiegetrouwe vooroorlogse generatie die de uitvaart als het ware parkeerde bij de geroutineerde uitvaartondernemer die wel wist hoe het moest. De moderne burger leeft in bubbels van gelijkgestemden met eigen, zelfbewuste wensen, waarin de verwachtingen en gebruiken subtiel kunnen verschillen. De toegenomen technische mogelijkheden of varianten in uitvaartprocessen vragen behalve om vakkennis ook om permanente reflectie op je aanbod en je inschattingsvermogen welk aanbod het beste past bij de cliënt en zijn of haar nabestaanden.

Intervisie

Maar niet alleen de overweging om je kennis op peil te houden is een reden om cursussen en aanvullende opleidingen te blijven doen.
Zoals in veel beroepen is ook het uitvaartwerk omgeven door morele dilemma’s en is het belangrijk om je eigen denkpatronen en rol daarbij tegen het licht te houden.
Intervisie met collega’s over werkproblemen over hoe je je werk doet, is vaak niet vanzelfsprekend. Zeker als je een eenmansbedrijf hebt in deze branche is dat soms lastig.
En als het gebeurt , bijvoorbeeld in een leercirkel door middel van intervisie, is het goed om die vorm van reflectie te doen via een heldere methode en structuur.

Vis jij naar complimenten?

Hoe ga je om met alle complimenten die je krijgt als je je werk goed hebt gedaan? Ga je die onbewust najagen om het eigen ego te strelen? Denk je ook na over professionele distantie en de grenzen van nabijheid? Praat je mensen onbewust naar de mond of treed je soms ook bewust uit je comfortzone als je denkt dat het anders kan en moet, uitgaande van de wensen van de overledene?
Heb je innerlijke drijfveren of een levensovertuiging die in de weg kunnen zitten bij de uitoefening van je beroep?
Het zijn vraagstukken die iedere uitvaartbegeleider wel herkend en die hem of haar er op wijzen dat in jezelf blijven investeren via opleidingen bijdraagt aan je professionaliteit en de eigen arbeidssatisfactie voor de langere termijn: ik doe mijn werk goed en vakbekwaam, mezelf actief blijven scholen draagt daar aan bij.

Het jongetje uit het kringgesprek is misschien in het hier en nu een brandweercommandant, die uitgeblust naar excelsheets zit te staren. Hij wil iets anders, iets dat hem meer voldoening geeft. Het zou zo maar kunnen dat we hem daarom binnenkort tegenkomen in een van onze opleidingen.

Terug naar overzicht